Devetog februara 2009. nakon kratke bolesti umro je naš član,drug i prijatelj BRANKO PAJAGIĆ, potpukovnik u penziji, pisac i autor brojnih dijela pripremljenih za štampu. Pajagić je rođen 1922. GODINE u Bijelim Vodama na Baniji u siromašnoj seoskoj porodici. Učesnik je NOB-a od 1941., a poslije rata aktivni oficir JNA iz koje je penzionisan u činu potpukovnika.
Bio je član Sekcije 7. Banijske udarne divizije i jedan od suosnivača Zavičajnog udruženja Banijaca, potomaka i prijatelja Banije. Na osnivačkoj Skupštini izabran je u Upravni odbor Udruženja u kom je ispoljavao izuzetnu aktivnost.
U tom periodu izdao je i dvije knjige vezane za istoriju srpskog naroda na Baniji, te ostavio u pripremi za izdavanje još nekoliko vrijednih dijela.
PAJAGIĆ BRANKO, potpukovnik JNA,publicista, pisac (Babina Rijeka, Kostajnica, 30. 3. 1922. - Beograd, 9. 2. 2009) sin Marka (Ćote) i majke Marije, rođene Gidaković. Osnovnu školu je završio u Donjim Kukuruzarima. Za vrijeme rata aktivno učestvovao u NOP-u. Nakon oslobođenja prvo je završio podoficirsku školu u Ćupriji (1945), a potom šest razreda gimnzije u Zemunu i Beogradu (1945-1948). Nastavio školovanje na oficirskoj školi, VI klasa artiljerijske oficirske škole (AOŠ) u Ćupriji sa odličnim uspjehom.
Ostao je u školi na dužnosti nastavnika. Službovao u garnizonima Ćuprija, Zemun, Beogradu, Zrenjanin i ponovo u Ćupriji. Polagao ispit za čin kapetana i majora.
Penzionisan je 31. 12. 1967. godine. Nakon toga završio je Visoku školu političkih nauka (1970). Sarađivao je i pisao za više listova (preko 25) iz raznih oblasti, društvenog, političkog, ekonomskog i socijalnog života.
Posebno se interesirao za historiju Vojne krajine i opću historiju. Objavio je 2007. knjige, Istorijske ličnost i Rodoslov roda Pajagića. U rukopisu mu je ostalo više radova (oko petnaest) koje nije stigao objaviti. Sarađivao je i na pisanju bio grafskog leksikona Jovana S. Radojčića (za ličnosti sa Banije). Bavio se i pisanjem poezije i bio član književnog kluba „Branko Ćopić“ u Beogradu. Bio je vrlo aktivan u radu društveno-političkih orga nizacija, naročito u Zavičajnom udruženju Banijaca gdje je biran u prvi upravni odbor (2007).
Živio je u Zemunu gdje je umro i sahranjen na Novom bežanijskom groblju (11. februara).
Za svoj rad primio je više odlikovanja i priznanja.
