Sutra 26 godina od nekažnjenog masakra nad Srbima u Varivodama i Gošiću

BEOGRAD – Sutra je 26 godina od kako je, gotovo dva mjeseca po završetku hrvatske akcije “Oluja”, u selu Varivode kod Knina ubijeno devet mještana srpske nacionalnosti, za šta niko nije kažnjen iako su četvorica bivših hrvatskih vojnika u istrazi priznala da su počinili ovo djelo, saopšteno je danas iz Dokumentaciono-informacionog centra “Veritas”.

U Varivodama su 28. avgusta 1995. godine ubijeni Mirko Pokrajac /84/, Marija /69/, Milka /67/, Marko /82/, Jovan /75/, Radivoj /69/, Špiro /55/ i Jovan Berić /56/, te Dušan Dukić /59/.

Iz “Veritasa” ističu da je oko ili istog dana ubijen i deseti mještanin Varivoda Uglješa Ilijašević /54/, čije tijelo je kasnije pronađeno u jednoj cisterni za vodu, a čijeg imena nema na spomeniku žrtvama iz tog sela.

Prosječna starost žrtava bila je 67 godina, slično kao i žrtava u obližnjem selu Gošić, gdje je mjesec dana ranije, 27. avgusta 1995. godine, ubijeno sedam mještana takođe srpske nacionalnosti i prosječne starosti 70 godina.

U Gošiću su ubijeni Marija /81/, Kosovka /77/, Milka /75/ i Grozdana Borak /75/, kao i Savo /70/, Vasilj /68/ i Dušan Borak /56/.

Svi ubijeni u oba sela bili su civili i u njihovim selima, ni u vrijeme rata ni u vrijeme ubistava, nije bilo nikakvih ratnih aktivnosti i svi su ubijeni vatrenim oružjem iz neposredne blizine u kući, dvorištu ili na kućnom pragu.

“Ostali su zato što nisu htjeli napustiti svoja ognjišta i što su povjerovali Tuđmanovim pozivima da svima koji nisu `okrvavili ruke` garantuje imovinsku i ličnu bezbjednost”, ističu iz “Veritasa”.

Hrvatska policija je, u namjeri da prikrije zločine, tijela tajno pokopala na kninskom groblju pod oznakom “nepoznat” iako su znali njihov identitet.

Haški istražioci ekshumirali su tijela u proljeće 2001. godine, kada su ekshumirani ostaci ukupno 301 žrtve iz vremena “Oluje” i “postoluje”.

Porodice su ih identifikovale 2002. godine, a sahranjeni su u rodnim selima, gdje su im opština Kistanje i Srpsko narodno vijeće podigli spomenike, koji su već više puta skrnavljeni.

Pod pritiskom međunarodne zajednice i organizacija za zaštitu ljudskih prava, Županijsko državno tužilaštvo u Zadru je već 1996. godine podiglo optužnicu protiv šestorice bivših hrvatskih vojnika – Nikole Rašića, Ivana Jakovljevića, Pere Perkovića, Ivice Petrića, Zlatka Ladovića i Nediljka Mijića.

Oni su optuženi, međutim, za krivično djelo “ubistvo iz koristoljublja”.

Iako su četvorica optuženih u istrazi priznali počinjenje djela, Županijski sud u Zadru ih je iste godine oslobodio optužbe zbog nedostatka dokaza.

Slučaj je na ponovno suđenje vratio Vrhovni sud Hrvatske pred sud u Šibeniku, gdje je u februaru 2002. godine zastupnik optužbe odustao od optužnice protiv svih optuženih uz obrazloženje da su došli do saznanja ko bi mogao da bude počinilac ubistava u Varivodama i Gošiću, zbog čega će biti sprovedena nova istraga.

Iako je hrvatski premijer Andrej Plenković prošle godine na pomenu ubijenim Varivodičanima izjavio da se zločini nad srpskim civilima “nisu smjeli dogoditi, nemaju opravdanja i zaslužuju svaku osudu i procesuiranje odgovornih”, ni 26 godina od zločina nema ni optuženih ni osuđenih za ubistva civila u Varivodama i Gošiću.

Iz “Veritasa” podsjećaju da je isti slučaj i za mnoga druga ubistva srpskih civila u “postolujnim” vremenima u susjednim selima.

U Varivodama je, prema popisu stanovništva iz 1991. godine, živjelo 477 žitelja, od kojih 472 Srba, dvoje Jugoslovena, jedan Hrvat i dvoje “ostalih”, a u Gošiću 107 žitelja, od kojih 106 Srba i jedan “ostali”.

Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, u Varivodama je živjelo 129 žitelja, a u Gošiću 46, dok nema podataka o nacionalnoj pripadnosti.

U septembru ove godine, prema podacima sa terena, stalno ili povremeno u Varivodama živi šezdesetak, a u Gošiću 17 Srba, navodi “Veritas”.