Udruženje ''Zavet Otadžbini'': ''Oluja'' godina 21-a

BEOGRAD - Hrvatska i ove godine organizuje proslavu zločina nad Srbima u vojnoj akciji „Oluja” 1995. godine, možda i zato što osim gnusnog zločina u Jasenovcu i potonjeg progona Srba teško da u svojoj novijoj istoriji ima išta dostojnije proslavljanja. Kada tome dodamo najnoviji pokušaj kanonizacije Alojzija Stepinca, ukidanje presude ratnom zločincu Branimiru Glavašu i otkrivanje spomenika atentatoru
Miru Barišiću, onda je apsolutno neshvatljivo zašto Evropa ne reaguje.

Istorija nas podučava da se, nažalost, kada je Hrvatska u pitanju, gotovo redovno na dobro uzvraća zlom. Od ujedinjenja 1918. godine krenula je propast srpskog naroda u Hrvatskoj. Godine 1929. kada je u Hrvatskoj živelo preko milion i pestotina hiljada Srba, kralj Ujedinitelj ukinuo je proslavu Vidovdana kao državnog praznika, pruživši time ruku pomirenja Hrvatima i Slovencima koji su proslavu ovog praznika doživljavali kao uvredu. Ova i slična gesta razumevanja sa hrvatske strane shvaćene su kao slabost, kao dodvoravanje i konačno kao bezuslovna spremnost na opraštanje i zaborav.

I posle genocida nad Srbima u Drugom svetskom ratu na sličan način ustaški zločinci preko noći su preobraženi u navodne antifašiste i pobednike, umesto da im se sudi za zločin. Po istom obrascu, od konstitutivnog naroda, Srbi u Hrvatskoj protivpravno su proizvedeni u
nacionalnu manjinu, a zatim je u vojnim akcijama „Bljesak” i „Oluja” ubijeno 2.650 i proterano preko 340.000 Srba. Etničko čišćenje krajiških Srba uskoro je nagrađeno hrvatskim članstvom u Evropskoj Uniji. Posle tog gnusnog čina, kako je svojevremeno izjavio predsednik SANU Dejan Medaković, „srpsko pitanje u Hrvatskoj konačno je rešeno”. Nakon svega, 2011. godine u Hrvatskoj je popisano svega 186.500 Srba.

Da se politika Hrvatske države prema Srbima ne menja, bez obzira na promenu režima, potvrđuju i najnoviji napadi na jednog od najlojalnijih Srba dr Milorada Pupovca, povodom obeležavanja Dana ustanka naroda Like, u Srbu 27. jula ove i prošle godine. Ako čak i takvi Srbi, koji su, pritom politički predstavnici preostalih Srba u Hrvatskoj, nisu poželjni i ako evropskoj Hrvatskoj smetaju
antifašističke tradicije kao jedna od retkih svetlih tačaka u njenoj novijoj istoriji, onda je izvesno
da Srba u Hrvatskoj uskoro neće biti.

Naše udruženje „Zavet otadžbini” koje okuplja veterane potonjeg srpskog otpora u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini i njihove porodice nastanjene u Srbiji, ovim saopštenjem ne skreću pažnju hrvatskoj javnosti, jer je to po našem mišljenju izlišno, već želimo da naš glas dopre do ljudi u Srbiji, kao i do predstavnika visokih državnih institucija (predsednika Narodne skupštine, predsednika Vlade i
predsednika Srbije).

Želimo da izrazimo nezadovoljstvo delovaljem političkih predstavnika Srba u Hrvatskoj, kao i delovanjem nevladinih organizacija u Srbiji, zbog nedovoljnog činjenja i zalaganja za rešavanje gorućih problema izbeglih i prognanih Srba iz Hrvatske, kao i preostalih Srba u Hrvatskoj. Jasno je da ubijene i nestale Srbe ne možemo oživeti, ali je isto tako jasno da bi umesto pompeznih proslava zločina nad Srbima, neko u Hrvatskoj morao snositi odgovornost za njihovu smrt i nestanak. Srpska imovina u Hrvatskoj jeste uništena, opljačkana i uzurpirana, ali mi i dalje ističemo zahteve državi Hrvatskoj za pravedno obeštećenje i od tih zahteva nikada nećemo odustati.

Najodgovornije političare u Srbiji pozivamo da se svesrdno založe kod predstavnika međunarodne zajednice, kao što je to uradio premijer Aleksandar Vučić 1. 8. 2016. upućivanjem protesnog pisma Evropskoj komisiji i Evropskom parlamentu, kako bi se nakon dve decenije od progona stvorili uslovi za povratak prognanih Srba u Hrvatsku, i kako bi se počela rešavati sva druga imovinska i statusna
pitanja. Sa naše strane spremni smo da pomognemo u realizaciji navedenih problema.

Do tada, ostaje nam jedino da u hramovima palimo sveće nevino stradalima, u nadi da se takav zločin nikada više neće ponoviti i pozivamo Srbe Krajišnike da 4. 8. 2016. godine dođu u Busije, opština Zemun, na obeležavanje stradanja Srba u Hrvatskoj u vojnoj akciji „OLUJA“, i da odatle uputimo protest Evropskoj Uniji, Evropskoj komisiji i Evropskom parlamentu na odnos Republike Hrvatske
prema Srbima u Hrvatskoj i obaveze Republike Hrvatske prema izbeglim i prognanim Srbima iz Srpske Krajine i Hrvatske.