Patrijarh Porfirije dolazi na jubilarno 50. Brankovo kolo

SREMSKI KARLOVCI - Na veliku radost, u slavu Božju, na jubilarno 50. Brankovom kolo dolazi Njegova Svetost Arhiepiskop pećki, Mitropolit beogradsko-karlovački i Patrijarh srpski gospodin Porfirije. Nastupiće 16. septembra, u 14 časova, u okviru tradicionalnih „Hrišćanskih tema“ na Brankovom kolu, u Karlovačkoj bogosloviji „Sveti Arsenije Sremac“. Tom prilikom Patrijarh će govoriti na temu: O miru.

Čuveni program „Hrišćanske teme“ živi već tri decenije i predstavlja jedan od najvažnijih i najdugovečnijih na Brankovom kolu. To je duhovni sadržaj čiji kontinuitet nikad nije prekidan na pesničkoj i kulturnoj manifestaciji u slavu Aleksija-Branka Radičevića, koja traje od 1972. godine nastavljajući tradiciju istoimenog lista (1895-1914) u Sremskim Karlovcima.

Tokom tri decenije postojanja „Hrišćanskih tema“ na Brankovom kolu, ranije iguman manastira Kovilj i vikarni episkop jegarski, Porfirije, sve do odlaska na mesto mitropolita zagrebačko-ljubljanskog, neprekidno je dolazio u Sremske Karlovce i govorio na mnoge duhovne i hrišćanske teme.

U okviru programa „Hrišćanske teme“, bio je godinama naš dragi gost, prijatelj i brat nastupajući svakog septembra, najpre tri godine u Karlovačkoj gimnaziji (1994, 1995, 1996), a potom bez prestanka, sve do 2014. godine, u Karlovačkoj bogosloviji „Sveti Arsenije Sremac“.

Zajedno sa Vladetom Jerotićem i Nebojšom Dugalićem, činio je duhovni trio koji je zračio bogonadahnutim besedama na Brankovom kolu. S početka, kao iguman pa episkop, nastupao je sâm privlačeći veliku pažnju publike i medija u Sremskim Karlovcima na Brankovom kolu.

Govorio je o gordosti, o srebroljublju, o milosrđu, o zavisti, o tuđinovanju i o ljubavi. Zatim, s Vladetom Jerotićem – o gnevu, o preljubi i o ćutanju. Potom, u nizu nastupajućih godina, sve do odlaska u Hrvatsku (2014) na mesto mitropolita zagrebačkog-ljubljanskog, na Brankovom kolu ustalio se sa Vladetom Jerotićem i Nebojšom Dugalićem kao predavač koji duhovno svetli.

Tako se ustanovila duhovna svetkovina na čije besede dolazila je odnegovana publika Brankovoga kola raznih generacija.Mladi bogoslovi bi nas sa molitvenom pesmom, stojeći u svečanoj sali, dočekivali u Karlovačkoj bogosloviji „Sveti Arsenije Sremac“. Bila su to nezaboravna predavanja o kajanju, o sozercanju, o krotosti i o zloći, o savršenoj ljubavi, o ženskom, o muškom, o ispovesti, o farisejstvu, o molitvi, o nevinosti, o licemerju, o krštenju...

Na Bogoslovskom fakultetu nacionalnog i kapodistrijskog univerziteta u Atini 2004. godine, Patrijarh Porfirije odbranio je tezu „Mogućnost poznanja Boga kod apostola Pavla po tumačenju svetog Jovana Zlatuostog“. Iste godine postao je docent na Katedri za katihetsko i pastirsko bogoslovlje Pravoslavnog bogoslovskog fakulteta u Beogradu. Na toj katedri nasledio je akademika Vladetu Jerotića s kojim je godinama blisko sarađivao na mnogim poljima. Kad god bi jedan od njih prvi stigao u Brankovo kolo, odmah bi pitao za ovog drugog – da li dolazi?

U ovom slavnom mestu, inače, hirotonisana su dvadeset dva srpska patrijarha i mitropolita, pa i Petar Prvi Petrović Njegoš, potonji Sveti Petar Cetinjski. Hirotonija arhimandrita Petra za novog vladiku obavljena je u. Donjoj crkvi – Svetih apostola Petra i Pavla u Sremskim Karlovcima 13. oktobra 1784. godine. Bio je srpski pravoslavni crnogorsko-primorski mitropolit i poglavar (Stare) Crne Gore od 1784. do 1830. godine.

Važno je precizno pripomenuti da je program „Hrišćanske teme“ na Brankovom kolu krenuo 1991. godine u Svečanoj sali Karlovačke gimnazije. Na temu Pokajanje danas govorio je episkop sremski gospodin Vasilije. Već naredne dve godine (1992,1993), o praštanju i o grehu, takođe u Karlovačkoj gimnaziji, govorio je episkop bački gospodin Irinej.

Znajući koliko Njegova Svetost, novi srpski Patrijarh gospodin Porfirije poštuje i voli Sremske Karlovce, a s obzirom da „Hrišćanske teme“ i danas traju u živoj programskoj paleti pesničke manifestacije u slavu večito mladog i bogoljubivog Branka Radičevića, neizmerno se radujemo susretu na jubilarnom 50. Brankovom kolu, koje je, dabome, i njegovo, čime se prirodno nastavlja bratska saradnja u duhovnoj lepoti i ljubavi Božjoj.