"Gdje sunce počinje", nova zbirka pjesama Miloša Kordića

BEOGRAD - Ovih dana iz štampe je izašla nova zbirka pjesama Miloša Kordića, pod naslovom „Gdje sunce počinje“, u izdanju Info Rasa iz Beograda.

U posljednjih 20 godina, od blizu 60 godina književnog rada, Kordić se predstavio knjigama poezije „Tiho pristajanje“ (2004), „Šuma“ (2013) i „Predvečerje“ (2016). O tim knjigama pisali su književni kritičari, istoričari književnosti, književnici: Dušan Ivanić, Slavko Gordić, Bojana Stojanović Pantović, Nebojša Devetak, Mirko Demić i drugi.

Tako prof. dr Slavko Gordić, u svojoj knjizi „Srodstva i razdaljine“ (2014), o Kordiću, a povodom zbirke pjesama „Šuma“, između ostalog, piše: „... Nepravedno skrajnut u opštem našem nehaju i zaboravu, Kordić bi ponajpre valjalo da bude čitan i rasvetljavan kao pesnik čudesne imaginacije i tvorac pesničkih slika, za koje bismo, na tragu fenomenologije Gastona Bašlara, mogli reći da su ničim neuslovljen reljef mašte, slobodan od kauzalnih veza s psihičkim i perceptivnim svojim zakriljem...

... Jezički sladokusci i radoznalci naći će, međutim, u ovoj poeziji i primarno 'stilske' prizore jezičkog pamćenja i jezičke invencije. Kordić, na primer, razbijajući sintaksičke blokove manirom narodnog pevača ili dubrovačkog pesnika, povede čitaoca tragom kakvog drevnog napeva ili pripeva, 'kroz šumu, kroz gustu' ('Pohvala drvetu') ili ga začara pričom 'kako su nas izjele duge zime, tri duge / da su nas u snu pojele, da ni za sebe nismo znali, / da smo se u prosjački štap bili zatvorili' ('Slučaj zima. Epikriza')...“

U rubrici „Razmena darova“, u kojoj se objavljuju kritički prikazi novih knjiga, novosadskog časopisa za književnost i teoriju „Polja“ (u broju za jul–avgust 2017), prof. dr Dušan Ivanić, u tekstu povodom Kordićeve zbirke „Predvečerje“, takođe, između ostalog, piše: „... S druge strane, zbirka se raščlanjuje za raznolika čitalačka očekivanja: ona doziva stare (zavičajne) riječi ili stanja, seoske poslove ili slike, tevsije, bujad, ljeske, polja lana (u njima 'orah kao brod' na pučini njive i zobi, stada, 'batine' opanke u livadi pod mrazom, 'Sunju, rijeku našu malu', 'škilj' petrolejske lampe, 'vertun od glota', napršnjak (= naprstak), užinu, oskorušu, ili čak seoske dosjetke (kao o onom kovaču, bekriji i ženskarošu); takođe je otvorena za istoriju, tragove sudbine naroda, tragove Biblije ili antičkih mitova...“

Pjesme u zbirci „Gdje sunce počinje“ autor je rasporedio u pet ciklusa. S tim da se ciklusi, svaki sa svojim sadržajima i osjetljivim, lakim prelazima iz slike u sliku, ipak nitima prvih i posljednjih pjesama u njima vežu u cjelinu knjige.

Brojni su motivi ove Kordićeve zbirke, brojne teme, ima u njima i dalje i bliže istorije, i usudne istorije naroda kome pripada, i tragizma, kao i bezbroj detalja poniklih na tlu zavičaja, ali i svijeta i njegovih kulturoloških, tradicijskih i istorijskih daljina.

Zbirku, čije je korice uljepšala fotografija koju je snimila Sandra Evans, autorova kćerka, otvara pjesma „S kapljom crne krvi za pauka“, a onda se iz ciklusa u ciklus nižu, između ostalih: „O vinu, nešto kraće“, Krčevinska rapsodija“, „Magarac“, „Pećina. Crteži“, „(Ta crvena bobica gloga..)“, „Ne, gospođo Karenjina, ne!“, „Jasenovac“, „Rat i jauk“, a zatvara je pjesma „Uz topot u daljini“.

---