će biti održano 24. oktobra 2026. godine od 19 časova, u hotelu Kvin – Bazeni u Dobanovcima. Za dobru atmosferu i zabavu biće zaduženi Buba Jovičić i Džimi Stanić, uz pratnju Dragana Grbića. Goste očekuje neograničeno jelo i piće, kao i tradicionalna tombola sa izuzetno bogatim nagradama. Cijena ulaznice je 4.500 dinara. Za informacije i rezervacije zainteresovani se mogu javiti na telefone: 061 64 70 422 064 13 36 279 063 73 40 667
20. BANIJSKO VEČE
će biti održano 24. oktobra 2026. godine od 19 časova, u hotelu Kvin – Bazeni u Dobanovcima. Za dobru atmosferu i zabavu biće zaduženi Buba Jovičić i Džimi Stanić, uz pratnju Dragana Grbića. Goste očekuje neograničeno jelo i piće, kao i tradicionalna tombola sa izuzetno bogatim nagradama. Cijena ulaznice je 4.500 dinara. Za informacije i rezervacije zainteresovani se mogu javiti na telefone: 061 64 70 422 064 13 36 279 063 73 40 667
KUP BANIJA 2026
TURNIR U MALOM FUDBALU krajem avgusta ili početkom septembra
ostale informacije ćemo blagovremeno objaviti
KUP BANIJA 2026
TURNIR U MALOM FUDBALU krajem avgusta ili početkom septembra
U organizaciji Zavičajnog udruženja „Bilogora“ u Crkvi Svetog Marka u Beogradu, 1. novembra služen je pomen za 82 stradala civila i poginula borca porijeklom iz istočne Bilogore u periodu od 1991. do 1997, te preko 100.000 pravoslavnih Srba rođenih i sahranjenih na Bilogori od 1552. do 2024.
Pomen je služio jerej Tomislav Krčmar.
Nakon pomena postavljen je vijenac na spomenik u Tašmajdanskom parku.
Zločinačka akcija hrvatske paravojske pod nazivom Otkos-10 počela je 31. oktobra 1991. napadom na Teritorijalnu odbranu Grubišno Polje, a cilj je bila likvidacija ili protjerivanje Srba sa područja istočne Bilogore.
31. oktobra 1991. godine oko podne, otpočela je akcija Otkos, tako što su pripadnici hrvatskih paravojnih snaga i civilne zaštite napale pripadnike Teritorijalne odbrane koje su formalno bile iz sastava Banjalučkog korpusa JNA. Te jedinice su tu došle iz Slovenije, u skladu sa sporazumom JNA i novoizabrane vlasti u Sloveniji. Hrvatske snage su brojile više od 2.600 vojnika, a srpske nešto više od 450.
U tom prvom napadu za vrijeme Otkosa poginulo je 12 pripadnika TO i još je ubijeno 10 civila. A nakon Otkosa ubijeno je još 8 civila.
Srpsko selo Mali Građevac je do temelja uništeno i spaljeno. Hrvatske paravojne snage su napale 2. novembra 1991. i selo Ruševac u opštini Slavonska Požega, kada je ubijeno nekoliko starijih srpskih civila. Oni su živi spaljeni u svojim kućama.
Hrvatske snage su 3. novembra 1991. ušle u vojni poligon JNA u Gakovu. Zatim je sa područja Istočne Bilogore u trouglu Bjelovara, Daruvara i Virovitice iz 23 srpska sela i još 15 naselja koja su uglavnom naseljena sa Srbima, i još 250 pripadnika drugih nesrpske nacije krenulo u izbjeglištvo, bježeći od hrvatske paravojske. Čak i oni Srbi koji su ostali u hrvatskoj policiji su ubijeni nakon „Otkosa“.
Hrvatske 121. brigada iz Nove Gradiške i 123. brigada iz Slavonske Požege 10. decembra kreću u napad na preostala 3 „nepokorena“ sela podno Bilogore. Sela su zauzeta bez otpora, a stanovništvo u njima je krenulo ka Bosni u izbjeglištvo, kako ne bi prošli kao njihovi preci za vrijeme Drugog svjetskog rata.
U tim selima je nakon etničkog čišćenja otpočela pljačka i paljenje imovine, kao i miniranje kuća. Tako je uništeno 616 kuća i 590 privrednih objekata. Dok se 1.500 ljudi srpske nacionalnosti ponovo našlo u zbjegovima ka Bosni i Hercegovini.
Nakon ovog etničkog čišćenja, uništeni su vrijedni kulturno-istorijski spomenici pod zaštitom Uneska i pravoslavne svetinje: Hram Svetog Dimitrija u Rastovcu ( 17. vijek) i Crkva Uspenija Presvete Bogorodice u Donjoj Rašenici (sagrađena 1709. godine).
U decembru 1991. zbog svih ovih događaja još 7.000 Srba iz Zapadne Slavonije napušta svoje kuće i odlazi u Bosnu i Hercegovinu ili Srbiju.
Prije Drugog svjetskog rata, na područiju Istočne Bilogore živjelo je 18.000 Srba. Nakon ustaškog genocida u NDH, kao i onih progona u ratovima na područiju bivše Jugoslavije 1991-1995. broj Srba se drastično smanjio. Prema popisu stanovništva iz 2011. preostalo je oko 1.000 Srba, uglavnom starijih bez djece.
Po evidenciji Ranka Radelićakoji se prisutnima obratio na skupu, i njegovih saradnika od 1991. do 1995. ukupno je Bilogoraca ubijeno 82. Od toga 54 civila, 26 vojnika, a ubijenih u hrvatskim formacijama 2. Srba 73, 3 Hrvata, i rođenih u tzv. mješovitom braku 6, muškaraca 73, a žena 9. Nisu svi Bilogorci stradali u Bilogori.
SRBI UBIJENI U SASTAVU HRVATSKIH VOJNIH FORMACIJA: Škrbina Predrag, Mitrović Goran.
Smatra se da je Škrbina Nenad likvidiran jer nije htio da ubije svoje kolege policajce srpske nacionalnosti, dok je Mitrović pod prijetnjom smrti mobilisan u hrvatsku vojsku i ubijen rafalom od strane Hrvata Đakića, 1992, u krčmi u Pitomači.
