Noću 18/19. decembra 1991. godine u selu Mašićka Šagovina kod Novske domaće stanovništvo, kojeg su preko 90% činili Srbi, zajedno sa dobrovoljcima iz Srbije, slavili su Svetog Nikolu, kada su u selo upali pripadnici 108. i 121. brigade ZNG-a, kojom prilikom su zarobili, a potom i likvidirali, oko 55 ljudi, među kojima 31 civila i pripadnika TO iz Mašićke Šagovine a ostalo su bili dobrovoljci iz Srbije. Napadom je komandovao Vinko Štefanek, danas brigadni general HV-a, pod čijom komandom su bili i lani pohapšeni i procesuirani pripadnici HVO za ratne zločine počinjene nad većim brojem pripadnika srpske nacionalnosti na području Orašja.
U Mašićkoj Šagovini je po nalogu hrvatske vojske pokopano 28 leševa, većina pod imenom, a skupljali su ih i pokapali njihovi rođaci, među kojima i Cvetanka Milosavljević, koja je morala pokopati i svoja dva sina Tihomira (20) i Dragana (23). Sa ove lokacije do 2013 godine, u pojedinačnim ekshumacijama, ekshumirano je i predato srpskoj strani najmanje 5 leševa, koji su nakon toga identifikovani i preuzeti od njihovih porodica.
Najmanje pet leševa iz ovog događaja hrvatska strana je početkom januara 1992. godine predala pripadnicima JNA, koji su zaprimljeni i obdukovani na VMA. Leševi su toliko bili izmasakrirani (rascopane glave, polomljeni udovi, odsječeni nosevi i jezici, zabijeni klinci pod nokte…) da još nisu identifikovani, već su pod oznakom NN pokopani na groblju Lešće, gdje se i sada nalaze.
Sa groblja u Mašićkoj Šagovini, u oktobru 2013. godine, u organizaciji Uprave za zatočene i nestale koje djeluje pri Ministarstvu branitelja RH, uz prisutnost članova Komisije Vlade Republike Srbije za nestale, ekshumirani su posmrtni ostaci 19 žrtava, nakon čega su prevezeni na Zavod za sudsku medicinu i kriminalistiku u Zagreb radi identifikacije, od kojih je do sada 13 konačno identifikovano.
Među identifikovanima u zadnju godinu dana su i posmrtni ostaci Tihomira Milosavljevića (1971), sahranjenog na groblju Lešće u Beogradu i bračnog para Savke (1946) i Antala (1938) Borbelj, sahranjenih na groblju Gorice – Dragalić (RH).
Za ostale leševe se ne zna ni mjesto ukopa.
Za zločin u Mašićkoj Šagovini još niko nije odgovarao ni pred domaćim ni pred međunarodnim sudovima.
U Mašićkoj Šagovini je po popisu stanovništva iz 1991. živjelo 209 stanovnika od čega 189 (90%) Srba, 16 (7%) Hrvata i 4 Jugoslovena. Dvadeset godina kasnije, po popisu iz 2011., u ovom selu je popisano 7 žitelja, 2 muškarca i pet žena, bez oznake nacionalne pripadnosti.
