Veritas: Ubistvo porodice Zec u Zagrebu jedno od najmonstruoznijih

BEOGRAD - Navršilo se 33 godine od ubistva zagrebačke srpske porodice Zec, što predstavlja jednu od četiri najmonstruoznije likvidacije porodica zbog njihove etničke pripadnosti u ratu devedesetih u Hrvatskoj, saopšteno je iz Dokumentaciono-informativnog centra “Veritas”.

Pripadnici specijalne jedinice MUP-a Hrvatske poznate pod nazivima “merčepovci” i “Jesenje kiše”, kojom je komandovao Tomislav Merčep, u Zagrebu su 7. decembra 1991. godine likvidirali Mihajla Zeca /38/, njegovu suprugu Mariju /36/ i njihovu 12-godišnju kćerku Aleksandru.

Prema Merčepovom naređenju, njegov zamjenik Miro Bajramović naredio je pripadnicima jedinice Igoru Mikoli, Siniši Rimcu, Nebojši Hodaku i Snježani Živanović da privedu Srbina Mihajla Zeca zbog navodnih veza sa krajiškim Srbima.

Prilikom privođenja uveče oko 23.00 časa ispred njegove kuće u Poljaničkoj ulici na Trešnjevci, ubio ga je Siniša Rimac, navodno pri pokušaju bijega.

Nakon Mihajlove likvidacije, Munib Suljić se vratio u njegovu kuću, odakle je izveo njegovu ženu Mariju i kćerku Aleksandru, koje je ubio iz vatrenog oružja na Sljemenu kod Zagreba, a nakon toga naredio ostalim pripadnicima jedinice da njihove leševe bace u jamu i zatrpaju.

Nekoliko dana poslije likvidacije, njihove leševe je pronašao Marijin brat, Zlatko Mesić, i sam pripadnik MUP-a Hrvatske.

Aleksandrina sestra Gordana i brat Dušan uspjeli su da prežive jer su se sakrili u kuću i tako izmakli ubicama.

Ubrzo nakon pronalaska leševa, uhapšeni su pripadnici Merčepove jedinice – Munib Suljić, Igor Mikola, Siniša Rimac, Nebojša Hodak i Snježana Živanović, od kojih su neki pred istražnim sudijom priznali ubistva.

Pošto je na suđenju utvrđeno da pred istražnim sudijom nisu imali advokata po zakonu, njihovi raniji iskazi su kao nezakoniti izuzeti iz spisa, a optuženi oslobođeni “u nedostatku dokaza”.

Županijski sud u Zagrebu u maju 2016. godine nepravosnažno je osudio Tomislava Merčepa, tadašnjeg komadanta rezervne jedinice MUP-a Hrvatske, i savjetnika u Ministarstvu, na pet i po godina zatvora zbog toga što nije spriječio podređene da vrše nezakonita hapšenja, zlostavljanja i ubijanja 31 civila iz Zagreba, Kutine, Ribnjaka, Janje Lipe, Bujavice, Međurića, Zbjegovače i Pakračke Poljane, od kojih je 23 usmrćeno.

Iz činjeničnog opisa presude izostavljeno je 20 žrtava, za koje je, takođe, bio optužen, a za koje se, navodno, nije moglo utvrditi ko ih je hapsio i likvidirao.

Među ubijenima za koje je Merčep osuđen navedena su i imena Mihajla, Marije i Aleksandre Zec.

Vrhovni sud je presudom iz februara 2017. godine preinačio prvostepenu presudu, tako što mu je povećao kaznu na sedam godina zatvora, koju je povremeno, umjesto u zatvorskoj ćeliji, izdržavao u elitnoj banji Krapinske toplice.

Hrvatski Vrhovni sud je u martu 2020. godine donio odluku da se osuđeni Merčep pusti na uslovnu slobodu nakon izdržane tri četvrtine zatvorske kazne zbog, kako su naveli, znatno pogoršanog zdravstvenog stanja, ranije krivične neosuđivanosti, potpunog pridržavanja kućnog reda i što je dotadašnjim izdržavanjem kazne “u cijelosti ostvarena svrha kažnjavanja”.

Merčep je umro u novembru 2020. godine u 69. godini.

Osim likvidacija četvoročlanih porodica Kozbašić u Petrinji u novembru 1991, Čengić u Erveniku kod Knina u januaru 1992, Radosavljević u Daruvaru u februaru 1992, Olujić u Cerni kod Županje u februaru 1992, ubistvo tročlane porodice Zec spada u najmonstruoznije likvidacije porodica zbog njihove etničke pripadnosti.

“Veritas” navodi da su supružnici u ovim porodicama bili mješovitog srpsko-hrvatskog sastava, osim porodice Radosavljević, u kojoj su oba supružnika bili srpske nacionalnosti.

Srna