ĐAKOVICA - U noći 20/21. aprila 1999. godine NATO avioni su bombardovali izbegličko naselje “Maja”, smešteno u objektima poljoprivrednog gazdinstva “Eronik”, u selu Bestražin nedaleko Đakovice, u kojem su bile smeštene izbeglice iz Republike Srpske Krajine i Bosne i Hercegovine. Napad je usledio u tri sata noću, a na naselje od sedam objekata ispaljeno je oko 50 projektila, od kojih su neki direktno pogodili objekte dok su drugi padali oko njih.U jednom objektu, koji je direktno pogođen, pronađena su beživotna tela: Gordane Ilić iz Gospića (35) i braće Darka (28) i Davora (26) Volarević iz sela Radašinovci kod Benkovca, dok je osmogodišnji dečak Miodrag Ivančević iz Gračaca još pokazivao znakove života ali je i on preminuo u toku ukazivanja lekarske pomoći.
U zapisniku o uviđaju, kojeg je obavio istražni sudija Opštinskog suda u Đakovici Aleksandar Rajević, konstatuje se da je dečakova smrt nastala “eksplozivnim primarnim dejstvom jakog eksplozivnog talasa i dejstvom sekundarnih efekata (zatrpavanjem)”; Gordani su “projektili presekli stomak iz koga su ispali unutrašnji organi”; Darkova smrt je nastala “kao rezultat destruktivnog dejstva sile ogromne razorne moći, a na glavi nedostaje moždana masa velikog mozga”, dok je Davorova smrt “rezultat destrukcije moždanog tkiva i krvarenja u lobanji i mozgu”.
Nedaleko od tog objekta ležala su i četiri uginula konja “sa odsečenim delovima glava i rasporenim trbusima”, koje su takođe pogodile bombe NATO avijacije.
I tako životi ljudi i konja postadoše kolateralna šteta u “humanitarnoj misiji” apsurdnog i ciničnog naziva “Milosrdni anđeo”.
Posmrtni ostaci krajiških izbeglica sahranjeni su na pravoslavnom groblju Piskote u Đakovici, daleko od njihova zavičaja, kojeg napustiše u avgustu 1995. godine spašavajući glave pred hrvatskom vojskom u akciji pod kodnim nazivom “Oluja” na zapadne delove RSK, koji su se u to vreme nalazili pod zaštitom mirovnih snaga UN-a.
Za oteti zavičaj i izgubljene živote izbeglica iz Dalmacije i Like još niko nije odgovarao.
