Banijci o najavljenoj ekshumaciji masovne grobnice u Zrinu

BEOGRAD – Članovi Sekcije Sedme banijske udarne divizje, preživeli borci NOP-a sa Banije i članovi Zavičajnog udruženja Banijaca, potomaka i prijatelja Banije u Beogradu ne protive se najavljenoj ekshumaciji, navodno, pronađene masovne grobnice iz Drugog svjetskog rata u Zrinu, ali oštro reaguju što se u tu akciju uključuje pomoćnik ministra branitelja IVAN GRUJIĆ pitajući ga zbog čega još nije završio sa ekshumacijama brojnih masovnih grobnica pobijanih Srba u akciji „Oluja“ na cesti smrti od Gline do Dvora na Uni. Eksumacija masovnih grobnica na pravoslavnom groblju u Dvoru na Uni, kako kažu, još u potpunosti nije završena, a grobnice pored ceste u Rujevcu, Žirovcu, Bešlincu, Vanićima i drugdje nisu ni u planu da se ekshumiraju.
Nismo protiv ekshumacije grobnice u Zrinju, jer vjerujemo da u istoj ima kostiju, od ustaša župnika Ante Đurića iz Divuše, na zvjerski način ubijenih na desetine srpskih civila, ŽENA I DJECE I UGLEDNIH SELJAKA, iz okolnih sela; Dabića, Rogulja, Vukelića, Drage, Šamaričkih Brđana, Goričke i drugih sela.
kažu ćlanovi Sekcije 7. BUD. Međutim, oni takođe traže da se ispitaju zločini nad Srbima pokopanim u masovnoj grobnici u Volinji na Rovinama gdje je streljano 91 lice iz sela Kuljani, među kojima 18 žena i 14 djece. Iz sela Volinja streljano je 26 lica, iz Kirišnice 1, a svi ostali su bili Srbi Potkozaja.
Dvadesetog januara 1942. ustaše su upale u susjedno selo Šegestin i poklali 242 srpska lica oba spola, a 26 februara su do temelja popalili selo Rogulje. , a prethodno ubili 14 srpskih civila. Jula mjeseca iste godine ustaše su upale u selo Goričku, opljačkali sve žitelje i protjerali u Koprivnicu 117 ljudi i dalje u logore gdje im se gubi svaki trag, prethodi klanje Srba na Unskom mostu kod Matijevića, hapšenje 80 Srba u selu Unčani, prekrštavanja Srba u katoliičku vjeru i drugi zločini, koji su doveli do žestokih napada na ustaško uporište Zrin od strane jedinica NOP-a Banije kažu članovi Sekcije 7. BUD i podsjećaju da su do rata zrinski mladići i djevojke zajedno čuvali stoku, išli na prela igranke, ženili se i udavali, kumovali i slavili zajedno sa svojim susjedima Srbima iz okolnih sela. Ali, od aprila 1941. g i Pavelićevog poziva na bratoubilački rat, nestalo je svega. .. Plug, testeru, capin i šilo, zamjenili su puška, mitraljez, bomba i, nož.... Ubijali su sve, žene, djecu majkama u stomaku.. Pokolj u Glinskoj crkvi, Bajića jame i druga stratišta nikad se ne ponovile.